ALTMIŞ YAŞ LİRİKLERİ

II/HÂLÂ

Yaşıyoruz şundan belli, her gün yeniden yeniden

Kendimizle bir düelloda bulmamızı kendimizi

Saç sakal bırakıp, koyu gözlükler takmamızdan

Çaldığımız ıslıktan belli dikenli tellerin ötesine

Çok değilse de var daha yiyecek kuru ekmeğimiz

Birkaç zeytin, biraz beyaz peynir, bir kadeh rakı

Bak çiçek açmış, çiçek açmış masamız, haydi otur

Bak yine gelmiş bahar, kalbimiz tomur tomur

Karayel dinmiş uzat başını göğe, bir kâse hüzün

Daha getir garson, bir şişe daha aç kapanmadan dükkân

En azından çiçek açmış, hiçbir şey olmamışsa çiçek açmış

Sıkılmamıza aldırmayan bir demet yanık karanfil

En yorgun anımızda süsler masamızı bir demet karanfil

Uyuyup uyanmamızdan belli delik deşik düşlerden

Yürek atışlarımızdan karanlığın ortasına patlayan

Hâlâ utanılacak günahlar, yargılanacak suçlar hâlâ

Demek yaşıyoruz hâlâ acıkmasından belli bedenimizin

O en ateşli sevişmelerden sonra koyup gitmemizden

Çiçek açmış bir sevgiliyi bırakıp ardımızda deli gibi

Bir papatya tarlasında kor gibi gelincik hey yavrum

Ürpertmesinden serin bir ilkyaz yelinin anıların tüylerini

Buruk da olsa gülümsememizden belli şuna buna

Durup dururken kasılmamızdan bir kahkahanın ortasında

Haydi kalkalım ya da oturalım biraz daha, bekleyelim

O tüylü gelecek belki gelir, ne gelir elimizden başka

Ahmet Amcam bekleyemedi, gitti erkenden; sustuk

Tıkanıp kaldık, dilimiz dönmedi ardından bir şey demeye

Şiir dokunuyor ya; müzik de öyle, resim de dingin yüreğimize

Tüylü gelecekler düşledik evet, bırakmadık ardını hiç

Bin yıllık testi sızdırıp buğulansa da bırakmadık ummayı

Hâlâ demli çaylar, sade kahveler içiyoruz ve arada bir

“Ah ulan ah!” diyor, köpek ölüsü gibi sürüklüyoruz anıları

Ve hâlâ kitaplar okuyor, öğrenmenin yaşı yoktur diyoruz

Biraz buruk, birlikte oturduk ya birlikte kalkalım istiyoruz

Kimsenin kalem tutmuyor eli, otursa geçmişini yazsa ya

Nerde, herkes yeni başlangıçlar derdinde, yoldan çıkmak istiyor

Herkes, buluttan nem kapmak, ummak bir sonraki ömrü

Yol yordam öğreniyor, insan içine çıkıyor, sofralara oturuyoruz hâlâ

Yani yaşıyoruz hâlâ, ara sıra masadan eksilse de birimiz

En çok da rakının âlâsını aramamızdan belli hâlâ, yaşıyoruz işte

Yani o kadar şıngır mıngır değilse de, “Sağlığına!” kalkıyor kadehler

Bak çiçek açmış, hiç değilse çiçek açmış, o tüylü gelecek gelmese de