BİR SOKAK İMGESİ

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

Köşe bucak kesişti, üçgenlerle beşgenlerle

Çöpçüler sıvıştı kangren bir gelecekten

Beyinleri ekşimiş, yürekleri solup kavrulmuş

Ana babalar durakların kuytularına sindi

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

Bir yanda teneke saksılarda aşk sarmaşıkları

Bir yanda, geceden kalma sarhoş kusmukları

Bir duvarda gölgesi kalmış bir cinayetin

Öbür duvarda İsa kutsuyor geleceksizleri

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

Birazdan bakkal amca bileyecek sivri dişlerini

Halis Amca’nın gelini, tutamayacak dilini

Sarkıtacak pencereden akıtacak irinini

Geceden kalma doyumsuz ve dahi mutsuz

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

İşe gitmeyecek bu sokaktan kimse, iş yok ki

İşsizler atacaklar kendini kaynar kazanlara

Buharlaşıp uçacak yıldızlara bütün verimleri

Sokak takılacak dev bir ceviz ağacı dalına

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

Sokak dediysek sözün gelişi, yok öyle bir şey

Dev bir ceviz ağacında sallanıp durur sokak

Memede bebekler kuruyup kalmış çiroz gibi

Çocuklar evlere mahkûm, bembeyaz birer ceset

Gün aydı, sokaklar giyindi eski biçimlerini

Sokak güneş doğar doğmaz başladı yaşlanmaya

Her şey hızla değişiyor ya da değişmiyor hiçbir şey

Sokak yoksul, sakat bir dilenci gibi adım adım

Sallanıyor dev bir ceviz ağacında gülünç bir uçurtma

Sokak sokuluyor kıllı apış arasına yaşlı bir orospunun

Serilip kalıyor bitik, kara düşler morguna, unutuluyor

Sokak için çok geç artık, ot bitmiyor hiçbir köşesinde

Sen utanmaz düşlem, sen öncesiz büyük beklenti

Gelme, kalmadı seni bekleyenlerden kimse, gelme

Gelme

Şubat 2021/Çeşme                 Muammer Karadaş